VERHALEN

Elia op de Horeb en het suizen van de stilte

Elia trachtte zijn leven in veiligheid te stellen en vluchtte. Hij liep een dagreis ver de woestijn in. Daar ging hij uitgeput onder een struik zitten en bad dat hij zou sterven. Hij zei: "Ik heb er genoeg van, Heer. Neem mijn leven maar. Ik ben niet beter dan mijn voorouders." Hij ging onder de struik liggen en viel in slaap. Maar een engel raakte hem aan en zei tegen hem: "Sta op en eet." Toen hij rondkeek, zag hij bij zijn hoofd een versgebakken koek liggen en een kruik water staan. Hij at en dronk en ging weer liggen. Maar de engel van de Heer raakte hem voor de tweede keer aan en zei: "Sta op en eet. Want anders zal de reis te ver voor je zijn." Hij stond op, at en dronk en liep door de kracht van dat voedsel 40 dagen en 40 nachten lang, tot hij bij Horeb kwam, de berg van God.

Daar ging hij een grot binnen en overnachtte er. Toen kwam het woord van de Heer tot hem: `Wat doet gij hier, Elia?'  Hij antwoordde: `Ik heb vurig geijverd voor Jahwe,de Heer,  de God van de legerscharen. De Israëlieten hebben uw verbond met voeten getreden, uw altaren omvergehaald en uw profeten met het zwaard gedood; ik alleen ben overgebleven en nu staan ze ook mij naar het leven.'  Maar de Heer zei: `Ga naar buiten en treed voor Heer op de berg.'

En daar kwam de Heer voorbij. Er ging een grote, krachtige wind voor de Heer uit, die de bergen spleet en de rotsen aan stukken sloeg, maar de Heer bevond zich niet in die wind. Na de stormwind begon de aarde te beven, maar de Heer bevond zich niet in die aardbeving. Na de aardbeving was er vuur, maar de Heer bevond zich niet in dat vuur. Na het vuur klonk het gefluister van een zachte bries. Toen Elia dat hoorde, sloeg hij zijn mantel voor zijn gezicht. Hij kwam naar buiten en ging in de opening van de grot staan, en daar klonk een stem die tot hem sprak: 'Elia, wat doe je hier?'  1Koningen 19, 1-13

In een ademloze stilte: voor kinderen

De profeet Elia was gevlucht voor de mensen. Ze maakten het hem moeilijk , bedreigden hem en hij wilde helemaal alleen zijn. Het was een lange tocht. Hij kwam in de wildernis waar geen mensen wonen. En hij ging liggen bij een bremstruik om een beetje schaduw te vinden in de barre hitte.
Hij was zo moe en uitgeput, dat hij insliep. Toen droomde hij dat een engel bij hem kwam en zei: 'Sta op en éet!' Daar zag hij een koek, op gloeiende stenen gebakken, en een kruik water.
Hij at en dronk. Weer raakte de engel hem aan en zei: 'Sta op en eet, want de reis naar God zou anders te ver voor je zijn.' En hij at en dronk.
Toen hij wakker werd, voelde hij dat een ongewone kracht in hem gekomen was.
En in die kracht liep hij veertig dagen en veertig nachten, tot hij kwam aan de berg waar God eens aan Mozes verschenen was. Hij ging een grot binnen en overnachtte er. Plots hoorde hij een stem die tot hem sprak: `Wat doet gij hier, Elia?'  Hij antwoordde: '0 Heer, ik heb de mensen verteld wat U wilt dat ze doen. Maar ze willen niet luisteren. Nu zitten ze me achterna. Ik ben mijn leven niet zeker.' En hij hoorde: 'Ga naar buiten en ga op de berg staan om God te ontmoeten.'

Elia ging tot bij de uitgang van de grot. Toen kwam er een sterke wind opzetten.
Het werd een zware storm die zelfs rotsen verbrijzelde, maar de Heer was niet in de storm.
Toen begon de aarde te beven, maar de Heer was niet in de aardbeving.
Daarna kwam er een verschroeiend vuur, maar in het vuur was de Heer niet.
Toen het geweld op de aarde voorbij was, kwam er een zacht suizen.
En het werd ademloos stil.
Zodra Elia dat merkte, bedekte hij zijn gezicht met zijn mantel en stond roerloos bij de uitgang van de grot. Toen hoorde hij diep in zichzelf de stem van God: 'Keer terug, Elia, naar de mensen.
Er zijn er toch nog veel, die naar je zullen luisteren. Vertel hun, wie hun God is en wat ze moeten doen.'Zo gebeurde het dat Elia als profeet terugkeerde naar de mensen.

Naar Joanna Klink, Het huis van licht, bijbels levensboek voor kinderen, Kampen, 1994, p. 31-32.

 

In andere kinderbijbels

Het hoogste woord (Dros e.a.) blz. 119, Sta op, Elia
Woord voor woord (Eykman) blz. 110, Horeb
Bijbel voor kinderen - OT (Busser/Schröder) blz. 121, Elia vlucht van huis; Elia ontmoet Elisa
Op weg (Offringa) blz. 132, Elia in de woestijn
Bijbelse verhalen voor jonge kinderen (Cramer-Schaap) blz. 214, Niet in de steek gelaten
Met God onderweg (Schindler) blz. 118,  In de woestijn
Het huis van licht - 1 (Klink) blz. 31,  In een ademloze stilte
Het geheim van de wereld (Klink) blz. 37,  Waar is God?
De boom van Jesse (Mc Caughrean) blz. 61 ev., De afgod en de zachte stem.
Het grote avontuur van God en mens (Kolet Janssen) blz. 87 ev., Elia op de Horeb

De profeet en de vis. Verhalen uit het oude testament. (Nico ter Linden) blz. 205. De stem van de stilte.

 

Bibliodramaspel

Elia en een stem van zachte stilte

1 Koningen 19, 9-13

1. Inhouden en doelen

 

1.1. Een stem van zachte stilte?

Hoe kunnen we de bijbelwoorden van stilte, wind, adem, ruisen, bries… verstaan?

Hoe kunnen we die bijbelwoorden best vertalen. Er zijn vele pogingen gedaan door de tijden en door vele auteurs.
"Op de berg, de Horeb, ervaart Elia Gods mysterievolle aanwezigheid in 'het suizen van een zachte bries' (1 Koningen 19,12), zo letterlijk mogelijk vertaald: in 'een stem van zachte stilte'. Deze Godsverschijning is opmerkelijk en uniek in de bijbelse geschiedenis. Elia ervaart God anders dan in de gebruikelijke verschijnselen van een windvlaag (stormwind), een aardbeving  of een vuurgloed.

Bij het horen van deze 'stem van verfijnde stilte' (naar een vertaling van Willem Barnard), bedekt Elia zijn gezicht met zijn mantel

In commentaren en in kinderbijbels vinden we nog andere omschrijvingen:

'het suizen van een zachte koelte'

'gefluister van een zachte bries'
‘ademloze stilte’

‘het suizen van een zachte stilte’

‘een stem, die met stomheid slaat, die stil maakt.’

‘een stem van zachte stilte’

‘gefluister van een zachte stilte’
Bij het vertellen van het verhaal kan voor één van deze vertalingen gekozen worden.

De begeleider kan er ook meerdere aanbieden.

1.2. Doelen

De situatie van Elia als profeet op de vlucht doorleven.

Diens situatie boven op de berg in een grot verbeelden en trachten te ervaren.

De belevingen van mensen op de vlucht doorleven.

Het opgeroepen worden van Elia door God ervaren in een rolinleving

Als Elia (in de rol van) bij de uitgang van de grot op de berg Horeb de stormwind, windvlaag ervaren, de bevende aarde ervaren en vuurstorm zien voorbij trekken en uitdrukking geven aan de eigen belevingen.

Als Elia (in de rol van) iets van Godswege ervaren als een gefluister, als een stilte, als... en daar uitdrukking aan geven.

Eigen belevingen en ervaringen bij het spel aan elkaar vertellen en deze mogelijk verbinden met eigen levenservaringen.

Het 'gefluister van een zachte stilte'.... trachten uitdrukking te geven via lichaamstaal, via geluiden, via gebruikmaken van doeken of andere voorwerpen.

Eigen ervaringen van stilte en gefluister aan elkaar vertellen.

Aangeven welke ervaringen daarvan mogelijk iets over God vertellen.

2. Verloop

2.1. Het verhaal voorlezen

Naar keuze: Enkel het verhaalfragment voorlezen vanaf 1Kon.19,9 tot 13 of ook het voorafgaandelijk deel lezen vanaf 1 Kon. 19,1 en de context kort toelichtend vertellen.

Mogelijk ook een klein fragment toevoegen van het vervolg op 1Kon. 19,13

Vb. geef een kort vervolg aan de stem van de Heer:’ Elia wat doet gij hier! Ga terug naar de mensen, door de woestijn terug naar de stad.’

De Bijbeltekst lezen eventueel met lichte aanpassingen i.f.v  de deelnemers, of een kinderbijbeltekst hanteren. Daartoe een verantwoorde, kwalitatieve keuze maken i.f.v de deelnemers aan het spel, en i.f.v de bijbeltekst en betekenisgeving.

Eerste reacties op het verhaal laten klinken vanuit de toehoorders.

Vragen naar verduidelijking of achtergronden kunnen worden gesteld.

 

2.2. Rolinleving in de beginsituatie van Elia in de grot boven op de berg Horeb.

Meer informatie over de werkwijze van een Rolinleving:  >>Naar Rolinleving

- De doelen en het spelverloop kort toelichten.

- Zich inleven in de situatie van de profeet Elia, die weggevlucht is door de woestijn tot boven op de berg Horeb, de berg van God.

En daar in een grot zich heeft neergelegd om te slapen.

- De spelers zoeken zich een doek, uit een aantal veelkleurige doeken, als (profeten)mantel.

- Ze positioneren zich in de ruimte op een zelfgekozen plaats. Ze trachten de situatie van Elia te doorvoelen.

- De begeleider schets deze situatie nog even kort aan de hand van de beelden uit het verhaal.

- Iedereen neemt een eigen houding aan als Elia die de nacht doorbrengt, gebruikmakend van de mantel.

- De spelers trachten stil te staan bij hun belevingen als Elia in de grot boven op de berg, weggevlucht van de bedreigingen, op de berg van God…

- De begeleider vraagt aan elke speler: ‘vertel eens Elia hoe het voelt hier, wat gaat er door je heen?

- Om beurten (aangeraakt door de begeleider) vertellen ze kort iets over hun beleving als Elia in die geschetste verhaalsituatie.

Voorbeelden: ‘Ik heb het koud en voel me alleen.’ ‘Een berg van God maar geen God te zien’. ‘Ik heb schrik dat ze me ook hier gaan weten te vinden’. ‘Hier voel ik me veilig, in een grot’. ‘Zo dicht bij God zal toch wel goed zijn, denk ik’…

 

2.3. Rolinleving en doorleving van Elia bij het voorbijgaan van de stormwind, de aardbeving en de vuurgloed.

- De begeleider leest de volgende verzen uit het verhaal voor. “Toen kwam het woord van de Heer tot hem: `Wat doet gij hier, Elia?'  Hij antwoordde: `Ik heb vurig geijverd voor Jahwe,de Heer,  de God van de legerscharen. De Israëlieten hebben uw verbond met voeten getreden, uw altaren omvergehaald en uw profeten met het zwaard gedood; ik alleen ben overgebleven en nu staan ze ook mij naar het leven.'  Maar de Heer zei: `Ga naar buiten en treed voor Heer op de berg’.”

- De spelers worden door de begeleider uitgenodigd om bij de uitgang van de grot plaats te nemen, op eigen wijze een houding aan te nemen, zich inlevend in de rol van Elia.

- Daarna wordt het eerstvolgend verhaalfragment gelezen: ‘over de wind die voorbijkomt’.

- Aan de spelers in de rol van Elia wordt gevraagd zich een beeld te vormen van de wind die voorbij komt en hoe ze zich daarbij voelen, wat ze denken, of er door hen heen gaat. Wat roept deze (storm)wind bij hen op. Ze worden 'als Elia' gevraagd daar iets van uit te spreken.

-Daarna wordt het volgende verhaalfragment 'over de aarde die beeft' weergegeven.

-Aan de spelers wordt gevraagd zich een beeld te vormen van de aardbeving die voorbij komt en hoe ze zich daarbij voelen, wat ze denken, of er door hen heen gaat. Wat roept deze (storm)wind bij hen op. Ze worden 'als Elia' gevraagd daar iets van uit te spreken.

-Daarna wordt door de begeleider het volgende beeld van 'het voorbijkomende vuur ' aangereikt.

- Aan de spelers wordt gevraagd zich een beeld te vormen van het vuur dat voorbij raast en hoe ze zich daarbij voelen, wat ze denken, of er door hen heen gaat. Wat roept deze (storm)wind bij hen op. Ze worden 'als Elia' gevraagd daar iets van uit te spreken.

- Als laatste onderdeel wordt door de begeleider het gebeuren aangegeven waarbij in de ervaring van Elia, die zijn gezicht verbergt achter z'n mantel, Iets van God aan hem voorbijgaat... in het gebeuren van 'het stemgefluister als een zachte stilte'... (hierbij kunnen ook andere of meerdere vertalingen van de tekst aangereikt worden) 

- Aan de spelers word gevraagd zich dit ''voorbijgaan' voor te stellen en hoe ze dit als Elia ervaren en doorleven. Ze worden 'als Elia' gevraagd daar  mogelijk iets van uit te spreken.

2.4. Uitwisseling

Na dit inlevingsspel worden de deelnemers gevraagd  de rol van Elia af te leggen en in een praatkring samen te komen zitten om de diverse ervaringen in stappen uit te wisselen.

Stilstaan bij de belevingen en ervaringen tijdens de diverse spelelementen.

Het aangeven van ervaringen uit het eigen leven die opgeroepen worden door de verhaalfragmenten en het spelen ervan.

Aandacht geven aan het eigen begrip van het verhaal en hoe dit door het spel verder heeft vorm en betekenis gekregen.

Meer informatie over het verloop en de werkwijze van de uitwisseling: >>Zie Uitwisseling

2.5. Het spel van het gefluister van een zachte stilte.

Bibliodramaspel

Elia en het stemgefluister van een zachte stilte.

1. Doelen

De eigen voorstellingen van het voorbijgaan van God in 'een stemgefluister van zachte stilte' trachten weer te geven aan de hand van voorwerpen, geluiden, stemgebruik...

Stilstaan bij de eigen belevingen bij de vormgeving en voorstelling van andere spelers en aangeven wat dit bij hen oproept.

Met elkaar in gesprek gaan over de betekenissen die dit oproept over God.

Stilstaan bij wat dit voor Elia kan betekenen en wat dit voor henzelf vandaag kan betekenen in hun leven.

2. Verloop

- Het bijbelverhaal wordt gelezen : " Daar kwam de Heer voorbij...Er klonk het stemgefluister van een zachte stilte"

- Er word stilgestaan bij het fragment waarbij God aan Elia voorbijgaat in 'een stemgefluister van zachte stilte' (of andere vergelijkbare tekst)

- De deelnemers vertellen associërend aan elkaar wat dit bij hen oproept.

- De deelnemers worden opgedeeld in drie groepen waarbij in elke groep de spelers op zoek gaan naar een wijze om dit 'stemgefluister van zachte stilte ' weer te geven. Ze experimenteren daartoe met verschillende materialen.

- groep één: werkt met doeken en stoffen van divers samenstelling zoals wol, zijde, voile, fluweel, kant...

- groep twee: werkt met stemgeluiden en gezang: murmelen, fluisteren, klanken, lichaamsgeluiden...

- groep drie: werkt met geluiden met voorwerpen: stenen, hout, metaal, pareltjes, rijstkorrels e.a.

- In elke groep wordt er enkele minuten geëxperimenteerd met de materialen

- De begeleider vraagt om nu op zoek te gaan om iets van dat 'voorbijgaan van God'  in een 'stemgefluister van zachte stilte' weer te geven.

- Elke groep wordt gevraagd om de individueel gevonden experimenten samen te leggen tot een geheel.

- Elke groep presenteert hun 'stemgefluister van zachte stilte' aan de spelers van de twee andere groepen die zich als toehoorders opstellen, of zich inleven in de rol van Elia. De toehorende spelers vertellen op hun beurt hoe ze dit 'voorbijgaan' ervaren hebben.

- Na deze uitwisseling is het de beurt aan de volgende groep en daarna aan de laatste. Telkens op gelijkaardige wijze.

- Tijdens de slotuitwisseling vertellen de deelnemers aan elkaar wat de diverse presentaties bij hen hebben opgeroepen aan betekenissen obver het 'voorbijgaan' van God aan Elia aan de grot op de berg Horeb. Wat zou het 'stemgefluister van een zachte stilte' kunnen betekenen en hoe heeft het spel van de drie groepen daar mogelijk aan bijgedragen aan opgeroepen. Wat vertelt hun bibliodramaspel over God.

 

Het ademend fluisteren van de stilte en het geluid van de Aum-mantra

Inhoud

In de hindoeïstische religie is deze grote schelphoorn 'Shank' van groot belang en symboliseert het glans, schittering, zuiverheid en gerechtigheid. In India wordt het geluid van de schelp geassocieerd met de heilige lettergreep AUM, het eerste scheppingsgeluid.

Het verwijst naar de levensbron, naar God, het universele, het al, heel-al, naar eeuwigheid en oneindigheid.

Schelpen die met de klok mee draaien, symboliseren de uitbreiding van oneindige ruimte. Deze schelphoornen zijn van Heer Vishnu, de beschermgod. Schelpen die tegen de klok in draaien, zouden de 'natuurwetten' trotseren en behoren tot de transformatiegod, van Heer Shiva.  Hindoes geloven dat de schelp ons is gegeven om alle kwaad te vernietigen. 

Een schelphoorn (shankha) wordt geblazen om Shiva aan te roepen, dit is niet het geval bij andere hindoeïstische goden. 

Lord Shiva's daad van het blazen van de schelp wordt gezien als een daad die de transformatie van al het kwaad in het goede betekent - en daarmee het kwaad voorgoed vernietigt. Shankh betekent in het Sanskriet typisch het kalmeren van alle dingen die ongunstig zijn.

 

In het hindoeïsme beginnen en eindigen gebeden en teksten met deze AUM lettergreep Ook wel Ohm genoemd.

Het herhalen ademend fluisterend uitspreken van dit woord in 'mantra' vorm, roept de aanwezigheid van het goddelijke, de bron van leven en rechtvaardigheid op. Deze Aum-mantra wordt vaak gebruikt in stiltemeditaties. Misschien is dit ademend gefluister  en schelphoorngeluid uit het hindoeïsme op één of andere wijze te vergelijken met het 'stemgefluister van een zachte stilte' in het bijbelverhaal van Elia op de berg Horeb.

Meditatie en de Aum-mantra

 

Stilte en rust oefening

Maak ruimte zodat de deelnemers op een meditatiematje of tapijt op hun rug kunnen liggen.

De begeleider helpt via enkele kleinen rustbrengende oefeningen dat e op een ontspannen wijze liggen en ademen.

Vraag vervolgens dat de deelnemers met hun aandacht naar hun ademhaling te gaan en rustig de adem te laten op en af gaan.

Door de neus inademen, door de mond uitademen. Een zich bewust te worden hoe de adem binnen stroomt en weer naar buiten.

Probeer de lucht te volgen hoe die je neus binnenstroomt door je keel naar je longen, hoe die gevuld worden en hoe de lucht er blijft.

Voel welke delen met lucht gevuld worden, de bovenkant, onderkant de flanken. Voel hoe de longen ritmisch of en neer gaan, hoe de lucht naar buiten stroomt, hoe vlug of langzaam die stroming loopt....

Na enige tijd vraag je hun adem te verdiepen door de adem naar beneden te drukken naar het middenrif en de buik toe en deze inademing eerst één daarna twee, drie en vier tellen vast te houden en pas dan uit te ademen. Ieder kiest zijn eigen ritme.

Het gaat niet om de prestatie wel om het trachten de ademhaling te verdiepen.

Doe dit niet te lang want door diep in te ademen komst er veel meer zuurstof binnen wat prikkelend kan werken op de hersenen en duizeligheid veroorzaken. Daarna kan de aandacht gaan naar het uitademen.

De deelnemers worden gevraagd hun uitademing te rekken door zo goed en zo lang mogelijk uit te blazen. Daarna gaat de ademhaling weer langzaam over op een eigen ritme.

Het verklanken van de aum-mantra

Daarna wordt aan de deelnemers gevraagd hun uitademing te verklanken. Elke uitademing gaat dan, vanuit de diepte van de buik, klinken als  Ooooooooooooo. Ieder kind op het eigen ritme. Zo ontstaat er een zeer wisselend klankenspel dat uitermate mooi is om te beluisteren en zeer rustgevend effect heeft. Maar het klinkt tegelijk ook grappig in het begin en kinderen (ook volwassenen) moeten dan vaak wat lachen. Omdat het best ook grappig is mag lachen wel even maar het is niet de bedoeling ons daaraan te buiten te gaan. Belangrijk is niet de lach te onderdrukken maar door diep in en uit te adem hem weer op te nemen in  ons zelf om dan weer trachten deel te nemen aan het verklanken van het uitademen. Na de Ooooo klank geeft de begeleider aan iets van het hindoeïstische Aum klank over te nemen.

Allereerst de zware A klank. De A is de beginletter van het alfabet. Je voelt deze klant onderin de buik. Deze staat voor verbinding met het aardse, 

De diepe A klank bij het uitademen langerekt weergeven en laten overgaan in de O of U(oe) klank die langzaam overgaat in de laatste M klank met de mond dicht. Je ervaart de trilling in de mond. 

Daarna diep inademen en herhalen. Ieder op eigen ritme of in één gelijklopend ritme.

Je kan je eigen Aumklanken laten ondersteunen door een geluidsopname van een Aum-meditatie  of sfeermeditatie zoals te vinden op Youtube:

Voorbeeld:https://www.youtube.com/watch?v=HJTV32TP8mo

Uitwisseling

De ervaringen met elkaar uitwisselen en verhelijken met de zelfgemaakte geluiden in het vorige bibliodrama.

De betekenissen uit het bijbelverhaal vergelijken met deze uit het hindoïsme.

De opgedane inzichten, ervaringen, inspiraties met ellkaar delen

Bibliodrama 

Stilte-citaten uit de bijbel en andere culturen 

Omschrijving

 

Deze werkvorm is gericht op het werken met zinnen uit een verhaal of verhalenbundel. Ook kunnen zinnen uitspraken zijn van iemand, bekende figuren, wijzen, filosofen, religieuze personages....Vele levensbeschouwingen kennen teksten en verhalen die uitspraken bevatten met heel krachtige en samengebalde boodschappen of oproepen voor de lezer of toehoorder. Uit een veelheid van zinsneden die in het spel worden aangeboden, kiezen de deelnemers de zin die hen op dit moment het sterkst raakt. Ze staan stil bij wat deze zin oproept aan gedachten, herinneringen, opdrachten, uitdagingen, perspectief, geloof of ongeloof, angst, vertrouwen.De zinsneden kunnen ook in functie van een bepaald thema gekozen worden. Bijvoorbeeld citaten over geluk, licht, water, geweld, onderweg zijn, perspectief, God…enz. De spelers laten zich raken door een tekst en spelen in samenspraak in duo op eigen cratieve wijze een kort sprekend theaterfragment dat de betekenissen voor hen weergeeft.

 

Doelen

Stilstaan bij enkele stilte citaten uit de bijbel en andere levensbeschouwelijke uitspraken en deze laten spreken.

Verkenning van de eigen geraaktheid door een van deze uitspraken en deze samen leggen.

Het samen ontwikkelen van  een kort spelscenario van max. 1 minuut. De ene speler in dienst van het spel van de ander.

Het creatief doorleven van de uitspraken in samenspel met anderen

De uitspraak impact laten krijgen op het eigen leven.

Eigen opgeroepen levenservaringen uitwisselen met de spelersgroep.

Spelverloop

 

1. Spelopstelling

De uitgekozen zinnen, (citaten, uitspraken, wijsheden) worden goed leesbaar uitvergroot afgedrukt op papier en verspreid op de grond. De spelers kunnen tussen de zinnen doorlopen terwijl ze deze lezen. De zinnen kunnen ook in een cirkel gelegd worden met de tekst naar buiten gericht. De deelnemers wandelen er lezend rond.

 

2. Eén uitspraak uitkiezen en verkennen.

De begeleider wijst de deelnemers erop dat ze zich hierbij best laten leiden door hun gevoel, hun hart, hun geest en niet enkel hun verstand. Ze lezen deze uitspraak enkele keren voor zichzelf. Eerst in zichzelf, nadien luidop om zo vertrouwd te raken met de gekozen zin. Met deze zin in gedachten stappen de deelnemers verder rond terwijl ze de zin hardop articuleren op verschillende wijzen om zich deze zo toe te eigenen tot de uitspraak bij hen past.

 

3. Voorbereiding in tweetallen

Om de beurt zullen de deelnemers hun zin spelen. Ieder vraagt bij het spel één hulpspeler. De hulpspeler geeft aan of hij daar wil op ingaan. Daarna gaan de spelers per twee samenzitten. Deze twee mensen vertellen aan elkaar wat de gekozen zin oproept aan gedachten, woorden, uitdagingen, enz. De ene speler stelt zich ten dienste van de ander. Hij helpt de ander bij het verhelderen van de betekenissen van de zinsnede voor het eigen leven. En daarna is hij ook de hulp en medespeler in het dramatiseren van de zin van de ander. De spelers overleggen samen hoe ze de zin op expressieve wijze in beeld kunnen brengen. De spelers krijgen een tiental minuten om al overleggend en uitbeeldend een moment van visualisatie te ontwikkelen, de ene speler in dienst van de andere en omgekeerd. Ze proberen samen twee kleine theaterstukjes te maken rondom hun zin. De één stelt zich ten dienste van de ander in het minitheater. Het theaterstukje dient visueel krachtig te zijn en kort. Het dient de kernervaring in beeld te brengen. Er kunnen fragmenten van de zinsnede (op creatieve wijze herschikt) uitgesproken worden. Een beperkt aantal voorwerpen ( steen, kaars, tak, doek...) mag bij de presentatie gebruikt worden.

De begeleider ondersteunt de verschillende groepjes op het vlak van het verhelderen van betekenissen van de bijbelzin. Hij helpt hen bij vormgeving van hun belevingen en ervaringen in een theatervorm.

 

Presentatie van de theaterstukjes

Twee aan twee worden de theaterstukjes naar voor gebracht.De hele groep spelers neemt de rol van toeschouwer op bij het spel van elk duo. Twee aan twee worden de theaterstukjes naar voor gebracht en de belevingen zowel van de toeschouwers als van de spelers worden nadien in een uitwisselingsmoment besproken.

 

Uitwisseling

 

Bij de uitwisseling komt eerst de speler aan bod met zijn gekozen zin, dan de hulpspeler en nadien is er mogelijkheid voor de andere deelnemers om iets te vertellen over hun ervaring bij het zien van dit spelmoment. De afronding gebeurt met het lezen van de letterlijke zinsnede, uitspraken, citaten waarmee werd gespeeld.

 

Meer informatie over de  uitwisseling: >>Zie Begeleiden Uitwisseling

Enkele bijbelcitaten over 'stilte'

- Hanna bleef heel lang bidden. Eli, de priester van de tempel, zat op een zetel bij de poort. Toen hij zag dat ze in stilte haar lippen bewoog, zonder dat hij haar stem hoorde, dacht hij: ‘Die vrouw heeft te veel wijn gedronken. 1 Samuel 1, 13

-Toen leidde Joab hem ter zijde naar het midden van de poort, om in de stilte met hem te spreken. 2 Samuël 3: 27

- Zie, de zoon, die u geboren zal worden, zal een man van rust zijn, want Ik zal hem rust geven… en Ik zal vrede en stilte over het land schenken...1 Kronieken 22: 9

- Daar stond het stil, een gestalte, Ik weet niet wat, het stond voor mijn ogen. Er was een stilte… en ik hoorde een gedempte stem Job 4,16

- Mijn God! Ik roep des daags, maar Gij antwoordt niet; en des nachts, en ik heb geen stilte. Psalmen 22: 2-3

- Iedereen was weg. Er was niemand meer achtergebleven… Judith stond naast het bed en bad in stilte… Judit 13,4

- Hij stond op, richtte zich met een dwingend woord tot de wind en sprak tot het water: “Zwijg, wees stil!” De wind ging liggen en het werd volmaakt stil.  Mc 4,39

- Paulus, stond op de trappen, wenkte met de hand tot het volk en toen er grote stilte ontstond, sprak hij…  Handelingen 21: 40

- Dat wat verborgen ligt in je hart, in een zacht en stil gemoed, is een onvergankelijk schoonheid die niet verdwijnt. 1 Petrus 3,4

- Toen werd het  stil aan de hemel wel een half uur lang  Apocalyps 8,1

Enkele  levensbeschouwelijke citaten over 'stilte' uit diverse religies en culturen

 

Stilte - Meditatie - Inspiratie

Creatieve didactische uitwerkingen bij het thema

 

De wegen van de stilte leren

Jean Agten

in Catechetische Service - 40e jaargang, nr. 2, Mei 2013 e.v. nummers


 

Deze artikelenreeks wil in een eerste deel de hedendaagse aandacht voor 'stilte' wat breder situeren en de meerzinnigheid van het begrip in beeld brengen. Daarnaast wil het - in de diverse praktijkdelen - 'wegen' verkennen waarlangs kinderen en jongeren in school- en klasverband de betekenissen van stilte voor zichzelf leren 'ontdekken'. Het artikel onderscheidt daartoe een achttal stiltegebieden (aspecten, effecten, betekenisvelden …) die zowel voor het leerproces en de opvoeding van jonge mensen, als voor hun levensbeschouwelijke groei (religie, godsdienst) in het bijzonder, zinvol zijn. Concrete didactische uitwerkingen laten leerkrachten toe om samen met de leerlingen eigen wegen te banen door de levensgebieden die met 'stilte' worden ge(ken)merkt.

Deze PDF 's aanklikken voor de teksten

Ook te vinden op de Thomas Website

https://www.kuleuven.be/thomas/page/tijdschriften/viewarticle/82925/

Ademruimte. 

Stilte, Meditatie en Bidden met kinderen

Jean Agten

Cursus voor studenten aan de lerarenopleiding.

Praktijkgerichte uitwerkingen om met kinderen en jongeren concreet aan de slag te gaan.

Drie delen: onderstaande PDF's aanklikken

Beademend stil, De weg van de stilte leren

In de kijker Basisonderwijs

Uitgewerkt door Jean Agten

Uitgewerkte reeks concrete didactische uitwerkingen voor de basisschool met achtergronden en doelen

 

https://www.kuleuven.be/thomas/page/beademend-stil/